VOORJAAR 2012

De tuin ligt in een dal en dat betekent dat vorst goed kan huishouden. Platteland en het achterste deel van de tuin ligt ook nog eens 2,5 mtr lager dan de begane grond van het huis. Wijst de thermometer op 1,5 mtr bij het huis 0 graden aan dan is het beneden zeker bij windstil weer min 5 graden.

Na drie pittige vorstperiodes met minimum temperaturen van min 22 tot zelfs min 25 hebben alle engelse rambler rozen en een Phylostachys  ( bamboe) de geest gegeven. De nachtvorst in maart en april heeft meer schade aangericht, dat trekt later in het seizoen wel weer bij.

Jaren geleden, nog meer dan voorheen, de tuin zo ingericht dat vogels en alle andere dieren er goed kunnen wonen. Dat werkt. Veel vogels, waaronder de kleine bonte specht, maar ook ’n grote groep mussen, komen iedere dag eten. En natuurlijk is dan de sperwer present en de pinda’s in het netje zijn ook heel geliefd bij de eekhoorn. Op zijn buurt ( is het een hij?) is de eekhoorn niet populair bij onze jack russel, die houdt niet van indringers die door bomen sprinten.

Het “schoonmaak” beleid was en is gericht op minimale hoeveelheid werk en dus komen sleutelbloemen in steeds grotere aantallen voor, zijn er steeds meer sneeuwklokjes en komen ook aparte inheemse planten terug, zoals bijvoorbeeld hartgespan, Leonurus cardiaca. Niks bijzonders om te zien, wel volgens Heimans Flora van Nederland zz en ook dat is niet van wezenlijk belang, wel dat de plant er weer is. De voegen in de bestrating zijn bij de aanleg met opzet breder gelaten en ja hoor, graafwespen uit de serie”solitaire bijen” zijn er, maar ook de sachembij.is weer terug. Met het ouder worden wordt de tuin ook rustiger en dat is weer minder werk. Uiteraard ontstaan er altijd wel ergens gaatjes waar nieuwe planten in gepoot kunnen worden en zo blijft de tuin groeien, tegenwoordig ook als tuinreservaat, maar dat was al altijd zo. Zorgelijk is de afname van bijen en hommels, hoe zou dat nou komen?

In onze tuin wordt geen milligram gif gebruikt en nog altijd is er geen antwoord op de vraag waarom een tuinliefhebber vercagif zou moeten gebruiken

Opruimen

Het is ook wat, al die rommel aan het begin van de winter . Ik sta altijd verbaasd te kijken met hoeveel ijver velen hun best doen de zaak “winterklaar” te maken. Met turf tussen de planten, afgevoerde bladeren en noem maar op. Als je regelmatig in andere landen dan Nederland komt, zie je het komieke van die hele zaak in. Waarom?

Ons beste voorbeeld is nog altijd de natuur zelf. Die ruimt niet op maar pakt in. Daarvoor gebruikt ze dode planten stengels, afgevallen bladeren en wat al niet. Maar geen turf, dat houdt het vocht juist vast en als planten ergens een hekel aanhebben is het aan vocht in de winter. Daar gaan ze alleen maar van rotten.

Veel vogels, zoals het roodborstje zijn afhankelijk van allerlei beestjes die in die zogenaamde rommel overwinteren. Voor de lage planten is dat afgevallen blad en dode stengels een heerlijke warme winterjas.  Het beschermt tegen vocht en kou. Zo’n blote, kale, doorgeknipte stengel is de beste methode om snel van uw planten af te komen. Hoeft u niets voor te doen, na de winter zijn ze van zelf weg. In die stengel komt water, dat bevriest en dooit en bevriest en dooit en knap zegt de stengel. En de nieuwe scheut die aan de voet van de oude stengel zit zegt ook knap. Einde oefening.

De kleur van al deze materialen is wondermooi. Heel anders dan in de zomer, het voorjaar of de winter. Van een aparte kleur bruin, beige, geel en nog veel meer. Soms van rijp voorzien, soms in de mist of het late en lage winterlicht. Paddestoelen zijn er, die geven aan dat het opruimen al begonnen is, hoef je niks voor te doen. De egel brengt zijn winterslaap in een hoop oude bladeren in een beschutte hoek door, volgend jaar helpt hij u weer met het opeten van de slakken. En het roodborstje? Wie zou er nu op tegen zijn om deze kwajongen de winter door te helpen? Niemand, dus laten we alles liggen, ruimen alleen de bladeren van het pad en de oprit en genieten. Werken doet de natuur al miljoenen jaren voor ons en zal ze ook blijven doen, miljoenen jaren na ons. Zonder turf.